vrijdag 26 januari 2018

Het onderhouden van een zeegezicht

















We kochten twee eenzame mensen
langs de kant van de weg, een mist
en een boot in de verte.

We schoven het panaromadak open
voor de draadlange lijven, de damp waarvan
we later pas begrepen dat hij blijvend was.

We kochten vakliteratuur en handleidingen, een hok
groot genoeg voor een mist, mensen, een boot, een verte
en zetten het in de bijkeuken.

Eerst gingen we regelmatig kijken. Toen minder.
Dit kon volgens de handleiding.

De mensen aten mist, de mist at boot, de boot de verte
en de verte niets.

Iedereen weet hoe dit afloopt. Wat we zagen
de laatste keer dat we keken, in de bijkeuken,
net achter de deur.



Tekening: Back Home, Henk Krist
Gedicht: Johanna Geels

Note: Voor een nieuwe bundel, Planeetversterkers, schreef ik dit gedicht bij een tekening van Henk Krist die ik mijzelf afgelopen jaar aanschafte. Henk weet dit allemaal niet, ik ken Henk ook helemaal niet, maar mocht hij dit ooit lezen: Henk, ik houd van die tekening!

1 opmerking:

  1. mooi gedaan..je kent me niet ...dat komt mooi uit: ik ook niet..
    hartelijke groet
    henk

    www.henkkrist.com

    BeantwoordenVerwijderen